కొన్ని శుష్క దినాల గురించి - ఆకెళ్ళ రవి ప్రకాష్ కవిత

 

 ఆంధ్రజ్యోతి ఆదివారం పుస్తకంలో ఆకెళ్ళ రవి ప్రకాష్ సాహిత్య వ్యాసాలు "చంద్రుణ్ణి చూపించే వేలు" మీద సమీక్ష - 21- Feb - 2021

కవితా రీతిని శాసించే ప్రబల రూపం ..హైకూలు - ఆకెళ్ళ రవి ప్రకాష్ 

ఆరు ప్రేమ పద్యాలు - నవ్యలో ఆకెళ్ళ రవిప్రకాష్ కవిత

ప్రేమ సందేశం -- ఆకెళ్ళ రవిప్రకాష్ కవిత - నవ్య వీక్లీలో

దేవదానంరాజు కథల్లో ఫ్రెంచి పాలన - నవతెలంగాణ దర్వాజ లో ఆకెళ్ళ రవిప్రకాష్ వ్యాసం

కవిత్వం తలుపు తెరిస్తే ..ఆకెళ్ల రవిప్రకాష్ గారి 'భూమి పుట్టినరోజు' కవితా సంపుటిపై వెంకటేశ్వరరెడ్డి గారి సమీక్ష #విశాలాంధ్ర

Add caption

ఒక స్వాప్నికుని కవితా సృష్టి - ఆకెళ్ల రవిప్రకాష్ ' భూమి పుట్టినరోజు ' - ఉత్తరాంధ్ర మాసపత్రికలో సమీక్ష

జీవనదీ ఆరు ఉపనదులు - నవ్య వీక్లీలో ఆకెళ్ళ రవిప్రకాష్ కవిత

నాన్న వుంగరం - ఆకెళ్ళ రవిప్రకాష్ కవిత

( నవ్య ఉగాది సంచిక లో నాన్న వుంగరం - ఆకెళ్ళ రవిప్రకాష్ కవిత ) 

నగరం నా దేహం

 నగరం నరనరాలుగా

 వ్యాపించిన నా దేహం.

 వూళ్ళన్నీ తిరుగుతూ

 సాగిన బతుకు ప్రయాణం

 ఒక అపరిచిత జ్నాపకంలోకి

 నను మేలుకొలుపుతుంది.

 నగరం జీవితపు

 అన్ని తలుపుల్నీ తెరుస్తుంది.

నా కళ్ళు తెరుచుకున్నపుడు

 మూసుకున్నపుడు

 తన అడుగుల్ని నగరం

 నాకు వినిపిస్తూనే వుంటుంది.

 నగరం ఎల్లపుడూ

 నాకోసం చేతులు చాస్తూనే వుంటుంది.

 తన బంగారు పావురాల రెక్కల్ని

 నా మీదకి విసురుతూనే వుంటుంది.

వేసవిలో నురగలు గక్కుతున్న

 సముద్రంలా హసిస్తుంది.

 నేనెక్కి దిగిన మెట్లనీ

 కలిసి విడిపోయిన తీరాల్ని

 అనామక మధ్యాహ్నాల్ని

 నిగూఢంగా, సున్నితంగా

 పూల వుపరితలపు

 మంచుబిందువులా స్పర్శిస్తుంది.

నగరం పాదాలు

 గాలి మీద

 నీళ్ళ మీద

 భూమి మీదా

 ఎల్లపుడూ నావేపే

 ప్రవహిస్తూంటాయి.

 నరనరాలుగా వ్యాపించిన

 నా దేహం యీ నగరం.

అలలు ఎగసిపడతాయి,

 విత్తనాలు మొలకెత్తుతాయి,

 నగరం చేతులు

 నీడల్ని అవతలికి తోస్తూ వుంటాయి,

పూల సుగంధాల్నీ

 మట్టి పరిమళాల్నీ

 సముద్రవాసనల్నీ

 ఆస్వాదిస్తూనే వుంటాను,

 ఆత్మకీ, నీడలకీ

 మధ్య దట్టంగా

 వ్యాపించిన నా అస్తిత్వం యీ నగరం.

నగరపు దేహం మీద

 సంచరించే

 ముడతలు పడ్డ

 అవ్యక్త సూర్యుళ్ళనీ

 చలనం లేని లోహపు కాలాన్నీ

 తుఫాను విప్పని నిశ్శబ్దాన్నీ

 బల్లపరుపు సముద్రాన్నీ

 రోజూ చూస్తూనే వుంటాను.

నగరం ఒక్కోసారి

 ఎటుపడితే అటు ప్రవహిస్తుంది,

 తనలోతనే సుడులు తిరుగుతుంది,

 రాళ్ళ పాఠాలు నేర్చుకుంటుంది.

 అన్ని రంగుల్లో

 కోరికల్ని ప్రదర్శిస్తుంది.

 నిజానికి నగరానికి

 తనదైన

 కాంతివంతమైన అందం లేదు,

 కాసేపు వుదయం నించీ

 కాసేపు వెన్నెల నించీ 

సముద్రం నించీ

 అందాన్ని అప్పు తెచ్చుకుంటుంది.

అలల మధ్యలో

 నీటి వాలు కిరణాల్లో

 రాతిపొరల అంచుల్లో

 నను వదిలి తను వెళిపోతుంది.

రోజంతా అలంకరణలు ఏవీ లేనట్టు నటించినా,

 సాయంత్రానికి

 దీపాలకాంతిని

 మెళ్ళోహారంలా ధరిస్తుంది.

ఇరుకు సందుల

 పూరిగుడిసెల

 వాకిళ్ళ ముందు

 నీళ్ళ వాసన లేని

 ప్లాస్టికు బొమ్మలా

 నోరు వెళ్ళబెడుతుంది నగరం.

కృత్రిమ పళ్ళనీ

 చిత్తడి రొమ్ముల్నీ

 బురద పాదాలనీ

 గంధకపు వాసనల్నీ చూసి

 నగరపు నిజరూపం

 దర్శనమవుతుంది.

ఇక సినిమాహాళ్ళలోకి

 సలూన్లలోకీ

 షాపింగుమాళ్ళలోకి

 అసహనంగా గొంతెండి నడుస్తాను.

నగరం నరనరాలుగా

 వ్యాపించిన నా దేహం.

 రాత్రి ఆకాశంలోకి నగరం

 దట్టంగా సుడులు తిరుగుతుంది,

 గాలిస్పర్శకోసం

 చేతులు చాస్తుంది.

 నగరపు ఏకాంత సామ్రాజ్యాన్ని

 ద్రాక్షబిందువులా తడుముతుంది వర్షం.

తడి ఆకుల బరువు గోడల్ని

 భూగోళం పరిభ్రమించే

 రహదారుల దారాల్నీ కలుపుతూ

 నీడల్నీ, మంచుకొండల్నీ

 అనంతంగా లాగుతూ

 ఇక ఎక్కడికీ కదలక ఒకేచోట

 స్థిరపడ్డ బతుకు రైలులా

 వుంటుంది నగరం.

జీవితం మొన మీద

 ప్రశ్నిస్తున్న నక్షత్రాలకి

 నీడల మీద మూసిన తలుపులకీ

 నే చెప్పిన ఒకే ఒక్క

 జవాబు యీ నగరం.

 నగరం ఒక్కోసారి 

విలపిస్తున్న వృద్ధాప్యం అవుతుంది,

 నగరం ఒక్కోసారి

 పిల్లల గావుకేక అవుతుంది,

నగరం ఒక్కోసారి

 కలలు ఎండిన ఎడారి అవుతుంది,

 ఎండుటాకుల పరాయి దేశాల

 వలస వాసన అవుతుంది.

 దూరాన్నీ కాలాన్నీ

 సముద్రాన్నీ

 మింగేస్తుంది నగరం

 శిశిరపూ గ్రీష్మపూ అసంగతాల మధ్య

 పరుచుకున్న మొండి కత్తిలా

 వుంటుంది నగరం.

నగరం ఎల్లపుడూ

 ఒక ముల్లులాటి సందిగ్ధత,

 ఎడతెగని సంక్లిష్టత,

 రాత్రుళ్ళూ, తుఫానులూ

 సుడులు తిరిగి

 కొండల మీద మంచు కరిగి

 గడియారాలన్నీ

 రాయిలాగా మారినపుడు

 కాలుతున్న శూన్యాలూ,

 ఏకాంతాల నీడల మధ్య లోలకంలా

వేళాడుతుంది నగరం.

నగరం నరనరాలుగా

 వ్యాపించిన నా దేహం.

 జనన మరణాల జాడ ఎవరికి తెలుసు,

 ఈ నిరంతర ప్రయాణంలో

 నా అంగాంగాలతో

 అలుపు లేకుండా

 చెలిమి చేసిన

 ఎడతెగని మజిలీ యీ నగరం,

 ఈ నగరం నా దేహం.

(పాండిచ్చేరి నగరానికి)

- ఆకెళ్ళ రవిప్రకాష్ - ప్రేమ ప్రతిపాదన నుంచి

చిన్నప్పటి బడి - ఆకెళ్ల రవిప్రకాష్

వర్షాకాలపు రాత్రి - ఆకెళ్ళ రవిప్రకాష్ కవిత

ఆకాంక్ష - ఆకెళ్ల రవి ప్రకాష్ కవిత

అంతర్జాతీయ ఫోటో ప్రదర్శన

విశాఖలో అంతర్జాతీయ ఫోటో ప్రదర్శన సందర్శించడం గొప్ప అనుభూతి కలిగించింది. 330 మంది ఫోటోగ్రాఫర్ల ..35 వేల చిత్రాలు ప్రదర్శనలో ఉంచారు. తడిమి చూస్తే ప్రతీ చిత్రానిదీ ఒక్కో నేపధ్యం..ఈ ప్రదర్శన విశాఖలో జరగడం అదృష్టం..ఈ రోజు అతిధిగా హాజరైన నాకు హవా మహల్ చిత్రపటాన్ని ..చిత్రించిన చిత్రకారుడు నరేష్ మహంత చేతుల మీద అందుకోవడం ..నిజంగా మధురానుభూతిని మిగిల్చింది 🙏

కవిత్వం - దుఃఖం తర్వాత - ఆకెళ్ళ రవి ప్రకాష్

దుఃఖం గట్టిగా నీ ఇంటి తలుపు కొట్టే
సమయం ఆసన్నమైంది.
తలుపు తెరచి నిన్ను నువ్వే
లోపలికి ఆహ్వానిస్తావు.
కుశల ప్రశ్నలు అయ్యాక
ఇద్దరూ ఒకళ్ళతో ఒకళ్ళు
మాట్లాడుకుంటారు
ఇప్పటిదాకా అపరిచితంగా మెలిగిన
నీ ముందు నువ్వే
నీ లోపలి గాయాల్ని
అన్నిటినీ విప్పుకుంటావు.
నీ జీవితాంతం
ఎవరు నువ్వు కాదు అని
తప్పించుకు తిరిగావో
అది ఎవరో కాదు నువ్వే
అని తెలుసుకున్న యీ రోజు
నువు రాసుకున్న ఉత్తరాలు
సమస్త కవిత్వం
గీసిన బొమ్మలు
తీసిన చిత్రాలు
అన్నిటితో సహా
అద్దంలోంచి నీ బొమ్మ
చిరిగిపోయినపుడు
ఇవాళ
కూర్చుని దర్శించు
జీవితాన్ని మళ్ళీ కొత్తగా…

- ఆకెళ్ళ రవి ప్రకాష్
( వాకిలి సాహిత్య పత్రిక 02 - 08 - 2017 )